De raad van een godin, voet voor voet & lang vervlogen tijden

‘Just do it’, zo luidt de slogan van een welbekende multinational! Met die wijze raad, mij rechtreeks via het wonder van het internet (en het andere wonder dat Eline heet) in mijn oorkanalen geduwd, staat er de komende tijd veel op de planning! Om een tipje van de sluier op te lichten kan ik jullie al vertellen dat het over reizen gaat! Meerbepaald richting Duitsland, Polen, Slowakije & nog enkele inheemse bestemmingen.

Deze week ging het echter wat rustiger aan, een beetje zoals een oud kevertje dat tuffend en puffend zijn weg zoekt naar het volgende naftstation. Om daar even lekker te genieten van een goeie scheut benzine. Ik wou ook echter niet de hele week op mijn gat zitten, dus besliste ik om die dan maar te verheffen.

Toen de weergoden zich hier opnieuw van hun beste kant lieten zien en Hradec Kralové onderdoopten met de eerste zonnestralen die ook echt warmte af gaven, besloot ik om mijn voeten in gang te zetten. Ik had nog de helft van wat deze stad mij te bieden heeft niet gezien. En met dat sprankeltje wijsheid besloot ik om eventjes lukraak een wandeling te maken. Dat partijtje voetje voor voetje zetten bracht mij, langst losjes bebladerde bomen die zichtbaar aan het genieten waren van hun fotosynthese, uiteindelijk naar een heuvel. Van op die heuvel onttrok zich een machtig schouwspel voor me. In een heel mooi uitzicht over heel Hradec, waar het wel leek alsof de bomen en natuur een sierlijke overeenkomst hadden gesloten met de andere (stenen) giganten. Natuur en bebouwing losten elkaar op een zo  natuurlijke manier af, dat ik me begon af te vragen of dat wel gepland kan zijn. De restanten van een lang vervlogen regime en industriële bedrijvigheid stonden van op die heuvel in een veel minder schel contrast.

Later deze week, lees Zondag, ben ik een prachtig kasteel gaan bezoeken. Het gaat hier om het sprookjesachtige Karlštejn. Na een treinrit, over hobbelige sporen & door verlaten stationnetjes waar alles nog manueel lijkt bediend te worden, kom je in het dorpje aan dat na het bouwen van het kasteel ook Karlštejn genoemd wordt. Met de onvoorstelbaar interessante historische feiten van het kasteel zal ik jullie niet lastig vallen. Wat ik wel wil zeggen is dat mij jonge jongens hartje zicht goed heeft kunnen laten gaan! In gedachten kon je, je makkelijk voorstellen hoe het er vroeger zou geweest zijn. Het hoogtepunt in mijn met fantasie gevulde brein, was de schedel van de draak die vermoord is door Saint George. Geloof wat ge zelf wilt en haal er ergens wijsheid uit mensen! Das de boodschap die ik nog aan u wil meegeven voor het slapengaan, eten, douchen of wat je na het lezen hiervan ook ging doen.