Nu ongeveer een
weekje geleden stond het jaarlijkse bal van de Universiteit op het programma.
Je zou kunnen zeggen dat dit bal de zon is waarrond de wereld van de studenten
hier draait! Laat het je daarom niet verbazen dat alle aanwezigen zich voor de
gelegenheid als echte sterren hadden verkleed om het contrast wat te
verkleinen. Wij, als een deel van ons inburgeringproject, deden dat natuurlijk
ook met volle overgave! Niet echt wetend wat te verwachten klauterden we een
bus in volgestouwd met plaatselijke sterren in maatpak of galakleed. Na een
ritje door de stad en wat gratis sightseeing in het maanlicht, kwamen we aan op
de locatie van het bal. Een hoopje volk stond buiten te wachten om naar binnen
te gaan en hun jassen, mantels die de extra glamour tot toen angstvallig
verborgen hielden eindelijk ten toon te spreiden. Eens binnen kwamen we al snel
te weten dat het hier niet om een kleinschalig bal gaat zoals we dat kennen in
België. Maar dat het eerder iets weg had van de grandeur van een ‘Promnight’ in
een typisch Amerikaanse film. Er waren vier zalen, elk groter dan de gemiddelde
fuifzaal in België, waarin telkens een live band een ander type muziek
speelden. Er was een ‘Rock room’, ‘Disco room’, ‘Main room’ met muziek gepast
voor alle klassieke dansen en een ‘Jazz room’. Die laatste was natuurlijk vanaf
het begin de gedoodverfde favoriet. Het mag bij deze ook gezegd worden dat hij
zijn reputatie staande heeft kunnen houden, en ons een avond heeft kunnen
entertainen in een puike sfeer. De algemene sfeer die je op het bal inademde
was fantastisch, en zo verschillende het moment dat je van de ene ‘room’ naar
de andere ging. Toen we een kijkje gingen nemen in de ‘Main room’ stond
iedereen tot mijn verbazing en met een vlotheid die tot mijn Disney-achtige
verbeelding sprak de klassieke dansen mee te huppelen. Ik waagde mij dan ook
maar in het heetst van de strijd, en plasseerde een Walske en nog iets waar ik
geen idee meer van heb wat het was. En het mag gezegd worden, ook al is het
door mezelf, dat dit mij nog net lukte. Dus Eline hou je vast aan de takken van
de bomen, want als ik terug thuis ben gaan ook wij danskes plasseren.
De avond ging verder en Frodo en ik hadden een heerlijke
tijd. Wat ik vooral zo fijn vond was dat alles leek te verlopen alsof iemand er
in Photoshop een oude foto filter had overgelegd, en wij zo in voor even in een
andere wereld en tijd waren beland.
Foto gestolen van Frodo's blog
Om verder te gaan met ander baanbrekend nieuws, Frodo en ik
zijn beginnen sporten. Jawel dames en heren, u hoort het goed, glijd gerust
even van uwen stoel, dat zou ik ook doen! We besloten een basketball te kopen,
want voor ons appartement hebben we een speelveldje. Wat het mij tot nu toe
heeft opgeleverd is de mogelijkheid om niet meer deftig te kunnen wandelen. Mij
spieren lijken wel gemaakt te zijn van oude rekkertjes, die op elk moment de
neiging hebben om te kunnen scheuren bij de minste beweging. Maar we maakten
voor ons zelf de belofte om als echte atleten terug te komen! Omdat we ons
allemaal nu toch in de sport sfeer bevinden heb ik het blije nieuws te melden
van een nieuwe geboorte! Het was een avontuurlijke bevalling in een buitenwijk
van Praag, na een behoorlijke tramrit in steeds vreemder uitziende buurten. Maar
we hebben de kleine uiteindelijk ‘Wilson’ gedoopt! Het gaat hier om een
American football bal, die ons zal helpen nog sportiever te worden!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten